18 Mei 2012 -Flandres

Vind je dat een deprimerende sfeer de meest afgezaagde clichés verandert in diepzinnige kunst? Kijk dan vannacht naar de film Flandres uit 2006 van Bruno Dumont, vanaf 0.05 uur op Nederland 2 (vijf sterren in de VPRO-gids). Je hoeft niet te kijken als je iets over Frans-Vlaanderen te weten wilt komen, want wat betreft komt Dumont niet verder dan bewolkte sfeerbeelden.

Flandres gaat over lompe en stugge boeren uit Cuttekerque die oorlog moeten voeren in een anoniem woestijnland, blijkbaar als dienstplichtigen. De soldaten pesten hun zwarte maat, schieten een kind dood, maken meer burgerslachtoffers, bemannen een gevaarlijke buitenpost en verkrachten een plaatselijke vrouw. Ze hebben moreel noch moraal, geen fatsoenlijke training, geen kameraadschap, geen plaatselijke bondgenoten, geen provinciaal reconstructieteam, geen inlichtingen, geen contact met het thuisfront. Er is niets positiefs aan hun avontuur onder de hete zon, alleen maar doffe ellende.

De allerstugste boer die om onduidelijke redenen de hoofdpersoon is, overleeft de hel dankzij een plotwending die in een B-film een aardige martelscène had kunnen opleveren, als er niet zo'n zware nadruk op was gelegd. Waarschijnlijk dacht de regisseur dat hij daarmee een schokkend inzicht gaf in de mysteries van de vrouwelijke ziel. Onze meelopende held komt thuis en vind een soort van troost bij zijn buurmeisje, die terwijl hij op uitzending was hun kind had laten aborteren in België. De lamlul had voordat hij vertrok gezegd dat ze alleen maar maatjes waren, 'copain-copine'.

De VPRO-recensent noemt deze pacifistische propaganda "indringende beelden zonder verder aan moraliteiten of uitleg te doen". Ja, als het beeld dat je laat zien compleet eenzijdig is, hoef je er geen moralistisch praatje bij te houden. Het doet me denken aan bepaalde kranten die op hun opiniepagina zorgen voor een evenwicht tussen links en rechts, maar op de nieuwspagina's hun echte mening laten horen. Zo'n progressieve filmrecensent herkent de propaganda van Dumont natuurlijk niet als propaganda, omdat alles naadloos in zijn wereldbeeld past. Ondertussen zat ik zes jaar geleden in de bioscoop te balen, want door dergelijke recensies verwachtte ik een amorele film die de rauwe werkelijkheid zou laten zien. Het enige pluspunt van Flandres is dat de film maar 91 minuten duurt. Maar in de bioscoop voelde het als de langste drie uur van mijn leven.




Overtuigen


Terug naar de voorpagina


N.B. Het is niet verplicht om een e-mailadres in te vullen. Als u het invult, wordt het gepubliceerd.

Om een reactie achter te kunnen laten, moet je Javascript inschakelen (en de pagina verversen).

  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons /


Sorry, je hoeft geen e-mail of URL in te vullen, maar je moet wel even deze zin afmaken (zonder punt) om te bewijzen dat je een mens bent en geen spamrobot:

 

  ( Register your username / Log in )

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.